Paula werd als éénjarig kind in Colombia ontvoerd en vervolgens geadopteerd in Zweden

Paula Dahlberg uit Vittaryd werd geboren in Colombia, maar werd als kind geadopteerd door een Zweeds echtpaar in Härnösand, waar ze opgroeide. In de adoptiepapieren kreeg ze een nieuwe naam: Paola Andrea werd Paula, met Andrea als tweede naam.

Al in haar tienerjaren begon ze steeds vaker na te denken over haar afkomst en wat er precies was gebeurd. Ze kende de naam van haar biologische moeder, Lina Maria, en wist dat er geen vader geregistreerd stond. Dat was alles. Al het andere was vertrouwelijk.

Toen ze contact opnam met het adoptiecentrum, kreeg ze het advies om te stoppen met zoeken. Ze stelden dat Lina Maria zich waarschijnlijk schaamde, omdat er werd neergekeken op vrouwen die buiten het huwelijk kinderen kregen, en dat ze vast verder was gegaan met haar leven. Als Paula plotseling zou opduiken, zou ze het leven van haar moeder kunnen ruïneren.

Paula Dahlberg

De DNA-test die alles veranderde

Paula liet zich niet definitief tegenhouden. Toen ze in 2008 zelf moeder werd, wakkerde de zoektocht weer aan. Ze sloot zich aan bij adoptiegroepen en nam contact op met organisaties in Colombia, maar kreeg keer op keer hetzelfde antwoord: “er zijn geen documenten meer over.”

Pas toen commerciële DNA-testen beschikbaar kwamen, gloorde er weer hoop. Zeven jaar geleden hield MyHeritage een campagne waarbij 5.000 geadopteerden wereldwijd een gratis DNA-test ontvingen. Paula meldde zich aan en werd geselecteerd. Sindsdien kreeg ze veel matches, maar alleen met verre verwanten, tot die ene dag in maart 2024.

Aan de andere kant van de aardbol, in Medellín, Colombia, was Lina Maria namelijk nooit gestopt met het zoeken naar haar dochter. Het was een man genaamd Oscar, zelf vanuit Colombia naar Zweden geadopteerd, die uiteindelijk een MyHeritage DNA-test voor haar kocht. En op die dag in maart 2024 kregen ze de DNA-match die alles zou veranderen.

“Er is een vrouw op Facebook die zegt dat ze je moeder is”

Lina Maria was de eerste die de ontdekking deed dat ze een DNA-match hadden op MyHeritage. Het was acht uur ’s avonds en ze kreeg hulp van een vrouw bij een organisatie in Colombia, die helpt bij het vinden van geadopteerde kinderen, om Paula op Facebook te zoeken.

Er waren vier personen met dezelfde naam als Paula op Facebook, maar Lina Maria herkende haar dochter direct aan een moedervlek. Zowel Lina Maria als de vrouw van de organisatie schreven Paula aan. Omdat het in Zweden twee uur ’s nachts was, zag Paula de berichten niet direct, waarop Lina Maria ook contact opnam met Paula’s man, Simon.

Het was Simon die het als eerste zag. Hij moest vroeg werken en toen hij opstond, zag hij een bericht van een onbekende vrouw uit Colombia die beweerde de biologische moeder van Paula te zijn. Hij maakte haar wakker, maar Paula was zo slaperig dat het bijna een uur duurde voordat de woorden echt tot haar doordrongen.

Lina Maria (Paula’s biologische moeder)

“Nu ik je heb gevonden, leef ik weer echt”

In de adoptiepapieren staat dat Lina Maria toestemming gaf voor de adoptie van haar dochter, dus twee van Paula’s eerste vragen waren: Waarom ben ik ter adoptie afgestaan? Heb ik broers of zussen?

Lina Maria’s antwoord kwam onmiddellijk. Ze had Paula nooit willen afstaan. Ze was vijftien jaar oud en naar Medellín gekomen om te werken toen Paula een jaar oud was. Daar werd ze misleid om haar dochter achter te laten bij een vrouw, die haar op haar beurt overdroeg aan de sociale dienst, waarna ze ter adoptie werd afgestaan. En ja, Paula heeft een drie jaar jonger zusje: Janeth.

Inmiddels is gebleken dat er in Colombia grote onderzoeken lopen naar adopties in de jaren ’70 en ’80, waarbij verschillende medewerkers van de Colombiaanse sociale dienst worden vervolgd voor betrokkenheid bij kinderhandel.

Wat Paula extra diep raakte, was de wetenschap dat ze nooit een geheim was geweest. Lina Maria en haar moeder, Paula’s biologische oma, hadden thuis allebei foto’s van Paula als baby en jong kind. Iedereen in de familie wist van haar bestaan. Iedereen wist dat Lina Maria aan het zoeken was. Ze had zich nooit voor Paula geschaamd. Ze zei zelfs tegen Paula: “Nu ik je heb gevonden, leef ik weer echt.”

Lina Maria met Paula als klein meisje. De eerste foto die Paula ontving van haar biologische moeder.

De strijd van Lina Maria om haar dochter te vinden was nooit opgehouden. Al die jaren werkte ze vlak naast het weeshuis waar Paula ooit was geplaatst en kwam ze er elke dag langs. Een dagelijkse herinnering aan wat ze was verloren en waar ze nooit mee was gestopt te zoeken.

Het contact met Lina Maria gaf Paula ook antwoorden waarvan ze niet wist dat ze die nodig had. Het bleek dat de informatie in de adoptiepapieren niet klopte; zelfs Paula’s geboortedatum was onjuist. Ze is eigenlijk geboren op 25 juni 1985, en niet op de datum die haar hele leven in haar papieren stond. Daardoor werd ze plotseling een jaar ouder.

De ontmoeting in Medellín

In het najaar na de match reisde Paula samen met haar man Simon en hun twee jongste zonen Joran en Varchel naar Colombia. Lina Maria had een groot welkomstbord gemaakt met de tekst: Welkom op jouw plek in Colombia. Het was buitengewoon emotioneel.

Lina Maria had 37 jaar gewacht om haar dochter te kunnen omhelzen

Paula vond de reis en de ontmoeting met haar biologische familie helend. Nu weet ze waar ze vandaan komt. Ze ontdekte dat ze geboren is in de keuken van haar oma, in het bijzijn van haar oma en een vroedvrouw. Ze weet nu ook dat haar vader een tienerliefde was en dat hij uit het leven van haar moeder verdween voordat ze zelfs wisten dat Paula op komst was.

Ook voor Lina Maria en haar moeder (Paula’s biologische oma) was dit alles helend. Lina Maria was lang boos geweest op haar moeder omdat ze niet meer hulp had geboden toen Paula een baby was; als ze dat wel had gedaan, had Lina Maria misschien niet naar Medellín hoeven gaan om te werken en had alles anders kunnen lopen. Maar Paula’s oma kreeg in diezelfde periode zelf ook een kind, dus het was wellicht niet zo eenvoudig.

Het viel Paula op hoeveel ze op haar moeder lijkt; een DNA-test was bijna niet eens nodig geweest. Ze zag ook veel gelijkenissen met haar zusje in lichaamstaal, gezichtsuitdrukkingen en humor.

Zusje Janeth werd tijdens het bezoek 36 jaar en de familie is herenigd

Paula, halfzus Janeth en Lina Maria

Lina Maria en Paula in het midden. Rechts van Paula zit haar man Simon met zoon Varchel op schoot, en links van Lina Maria zitten Paula’s zoon Joran en nichtje Sofia.

Voor Paula heeft de DNA-test niet alleen antwoorden gegeven op de vragen die haar sinds haar tienerjaren bezighielden. Het heeft haar iets gegeven waarvan ze niet wist dat ze het miste: een complete familie die haar altijd heeft gewild. Een moeder, een zusje, een oma. En de waarheid over haar eigen geschiedenis.

Heb jij ook een onverwachte of ontroerende ontdekking gedaan met behulp van MyHeritage? We horen graag jouw verhaal! Deel het met ons via dit formulier of mail ons op stories@myheritage.com.