Na het verlies van twee dochters kreeg ik een zus dankzij MyHeritage DNA

Hallo, mijn naam is Katharina Leschaud, ik ben 68 jaar oud en ik wil graag met jullie het verhaal delen van de verrassende ontmoeting met mijn halfzus, Marianne Dessarzin, dankzij een DNA-test die ik voor de lol heb laten doen.

Ik ben al 45 jaar getrouwd en heb 4 kinderen: Cindy, Céline, Cyril en Coralie. In 2003 begon ik mijn genealogisch onderzoek naar de familie van mijn man, Marc Leschaud, omdat zijn achternaam, in deze vorm geschreven, niet erg gebruikelijk is in Zwitserland. Hij komt oorspronkelijk uit Genève en in die tijd waren wij het enige echtpaar met die naam op internet.

Uit mijn verschillende onderzoeksinspanningen leerde ik dat in de 17e en 18e eeuw de familie van mijn man de naam Leschot droeg en afkomstig was uit Le Locle in het kanton Neuchâtel. Bovendien lijkt het erop dat de naam Léchot of Leschot oorspronkelijk een variant kan zijn van Lescot (= de Schot).

In november 2015 en april 2024 hebben we helaas twee dochters verloren, beide kort na de geboorte van een kind. We hebben daardoor drie kleinkinderen die hun moeder hebben verloren.

Tijdens deze tweede rouwperiode hervatte ik mijn genealogisch onderzoek, maar dit keer naar mijn eigen familie — de familie Schmid, oorspronkelijk uit Frutigen in het kanton Bern, Zwitserland.

Luchtfoto van Frutigen, Zwitserland

In juni 2024 adverteerde MyHeritage met DNA-tests die onze geografische afkomst kunnen onthullen en ons ook kunnen helpen familieleden te vinden.

Voor de lol stelde ik mijn man voor dat we allebei een DNA-test zouden doen, die zou kunnen bevestigen of de naam Leschaud toebehoorde aan een Schot die volgens de legende in 1476 vocht bij Murten-Grandson en trouwde met een jonge vrouw uit de Franche-Comté. Op 27 juli 2024, toen de testresultaten van mijn man binnenkwamen, zagen we inderdaad dat hij meer dan 25% Brits-Engels-Schotse afkomst had, wat ons enorm amuseerde omdat dit perfect aansloot bij zijn veronderstelde Schotse wortels.

Detail van een schilderij van de Slag bij Murten (1476), waarin Marc’s voorouder volgens de legende vocht

De resultaten van mijn eigen test kwamen een dag later binnen, en ik kon mijn ogen niet geloven toen ik las: “Goed nieuws! We hebben DNA-overeenkomsten voor je gevonden. Marianne Dessarzin deelt 25,3% DNA met jou, wat erop wijst dat zij waarschijnlijk je halfzus is!”

Het was een totale schok! Hoe kon dit mogelijk zijn? Deze vraag ging de hele nacht door mijn hoofd. De volgende dag nam ik contact op met Marianne, die de resultaten tegelijk met mij had ontvangen, om haar indruk te vragen omdat ik het niet kon begrijpen.

Omdat mijn ouders al overleden waren, kon ik hen geen uitleg vragen en had ik moeite om het te begrijpen. Ik ben geboren eind november 1957 en mijn halfzus werd kort voor mij geboren in februari 1957!!! Ik had nooit geweten van een andere zus behalve Suzi, mijn oudere zus, en Rolf, mijn oudere broer.

In het eerste bericht dat ik met Marianne uitwisselde, legde zij uit dat ze helemaal niet verrast was; ze werd in februari 1957 geboren in La Chaux-de-Fonds, bij geboorte afgestaan en later geadopteerd door een Zwitserse familie. We besloten de volgende dag telefonisch te spreken om meer te leren over Marianne’s verhaal, haar zoektocht naar haar biologische moeder en over mijn vader, die duidelijk ook de hare was.

Cathy’s vader als jonge man

Naarmate onze telefoongesprekken vorderden, begonnen we te begrijpen hoe deze relatie tot stand was gekomen. In de jaren 1956–1957 werkte de moeder van Marianne in het ziekenhuis van St. Imier als wasvrouw, en mijn vader verbleef alleen in het dorp, op slechts 100 meter van het ziekenhuis, gescheiden van zijn gezin. Zijn officiële woonplaats was nog steeds Frutigen en hij werkte in Renan vanwege de hoge werkloosheid in het Berner Oberland. Hij was op zoek naar een appartement in de Berner Jura om daar met zijn gezin te verhuizen. Terwijl mijn moeder in verwachting was van haar derde kind (ik), verbleef zij bij haar ouders in Frutigen samen met mijn zus Suzi en mijn broer Rolf.

St. Imier, Zwitserland, waar de ouders van Marianne elkaar ontmoetten

In de jaren 50 reisden mensen niet veel en omdat er weinig geld was, keerde mijn vader Friedrich slechts zelden terug naar zijn gezin. Friedrich (Fritz) ontmoette waarschijnlijk de moeder van Marianne tijdens een avond uit of onder het genot van een drankje, en ze klikten. Wat daarna gebeurde is gissen, maar het resultaat is eenvoudig: Marianne en ik zijn halfzussen en we hebben elkaar gevonden dankzij deze DNA-test.

Marianne en ik wisselden talloze berichten en telefoongesprekken uit en merkten al snel dat we veel met elkaar gemeen hebben. Het voelt voor mij alsof we elkaar al ons hele leven kennen.

Marianne heeft twee kinderen, waaronder een dochter die werd geboren op 20 mei 1984 — exact dezelfde dag en hetzelfde jaar als mijn dochter Céline; een ongelooflijk toeval, slechts 50 km van elkaar verwijderd! De oudere zus van Marianne werd geboren op dezelfde dag (25 november) als ik!

Cathy, Marianne en Suzi

De eerste officiële ontmoeting tussen Marianne, Cathy en Suzi vond plaats op 9 september 2024 bij Cathy thuis, waar Marianne haar andere halfzus Suzi leerde kennen. In oktober reisden we naar het huis van Marianne in de regio Doubs in Frankrijk. Om gezondheidsredenen kon Marianne haar halfbroer Rolf pas in februari 2025 ontmoeten.

Rolf, Marianne, Suzi en Cathy

Sinds die fantastische ontmoeting zijn er veel telefoontjes, berichten en bezoeken geweest met Marianne’s dochter en kleinkinderen. Van haar kant heeft Marianne onze dochter, onze zoon en een kleindochter ontmoet die sinds het overlijden van haar moeder bij ons woont. We bellen elkaar wekelijks en het is altijd een plezier om bij te praten. Geen van ons heeft ooit getwijfeld dat we halfzussen zijn.

Na het overlijden van mijn tweede dochter volgde ik therapie bij een psychiater en vertelde hem dit hele verhaal. Hij vroeg toen: “Waarom deed je genealogisch onderzoek? Was het om je zus te vinden?” Ik denk dat dat diep vanbinnen waar is… wat een vreugde om haar gevonden te hebben!

Hartelijk dank aan Cathy voor het delen van dit bijzondere verhaal met ons! Heb jij ook een ongelooflijke ontdekking gedaan met MyHeritage? We horen het graag. Deel het via dit formulier of mail naar stories@myheritage.com.