Hoe herdenkt u de overledenen?

Vandaag en morgen is het resp. Allerheiligen en Allerzielen. De dag waarop Christenen in Nederland meer dan tweeduizend jaar geleden de martelaren en heiligen herdachten. Tegenwoordig zijn het dagen waarop sommigen de overledenen in het algemeen herdenken, ongeacht religie en status.

Daar waar 4 en 5 mei staan voor herdenkingen die verbonden zijn aan historische gebeurtenissen, moeten 1+2 November het herdenken van hen aan genezijde in het algemeen symboliseren. Ik geloof dat men in Nederland er tegenwoordig niet zoveel meer mee bezig is, maar ik kan het fout hebben. De één zal wellicht in gedachten een herinnering oproepen en de ander veegt op een goede dag het stof van het fotolijstje en brandt er een kaarsje bij.

Herdenken doen wij op de één of andere manier allemaal. Het vertellen van een leuke anekdote over grootmoeder of het ophalen van vakantieverhalen die er beleeft zijn met een overleden vriend is ook een vorm van herdenken, niet waar? Of het stil staan bij het verlies van een jonger broertje of een levenloos geboren kind. Van tijd tot tijd zijn wij bewust of onbewust hiermee bezig.

En tijdens het stamboomonderzoek kom je zowel positieve als negatieve zaken tegen die je toch weer aan het (her)denken zetten. Bijzondere gebeurtenissen uit het leven van een voorouder vormen vaak een bron voor notities die doorgaans opgenomen worden in de biografie.

Positieve herdenkingen: Een tante die ooit een bloemetje aan Koningin Juliana heeft overhandigd of een grootoom die benoemd is tot Ridder in de orde van de Nederlandse Leeuw, zijn voorbeelden van positieve herdenkingen waar men over het algemeen heel blij wordt en ook met plezier aan terugdenkt.

Negatieve herdenkingen: Veroordeling tot detentie (kan in sommige gevallen ook leuk gevonden worden), kindersterfte, oorlogen en ziekten zijn voorbeelden waar over het algemeen niet met plezier aan herdacht worden.

Hoe herdenkt u de overledenen?